QR Code Business Card

Ik had een interview met Humberto Tan en hij vertelde me van zijn husky safari in Lapland. Je weet wel, op zo’n slee die getrokken wordt door een stuk of 8 wit-grijze honden. “Wie is er eigenlijk de leider van de honden?”, vroeg Tan aan zijn gids. “Een vrouwtje of een mannetje?”. “Er loopt altijd een vrouwtje voorop”, zei de gids. “Vrouwen houden de rust in de groep. Ze zijn wijzer. Ze anticiperen op wat er fout kan gaan. Als zich iets voordoet reageren ze niet meteen maar meer overdacht en ze maken intuïtief de goede beslissingen. “Behalve in noodsituaties”, ging de gids verder. “Als het noodweer wordt zet ik een mannetje voorop. Want die trekt de meute naar huis tegen beter weten in; gewoon op dommekracht.”

‘Herkenbaar’, dacht ik. Mannen gaan over overleven. Daar mogen we mannen dankbaar voor zijn, maar in de huidige tijd is het niet handig. Blind doorvechten is juist niet wat organisaties nu nodig hebben om te overleven. Het mannelijke doet er alles aan om bestaande structuren zoals corporates en grote ambtelijke lichamen in stand te houden. Maar als er niet snel iets verandert zijn deze structuren staketsels geworden waar de wind vrij vat op heeft en waar vriend en vijand in en uit lopen. Het mannelijke gaat ervan uit dat alles blijft zoals het is, terwijl de toetredingsdrempel tot hun heiligdommen voor buitenstaanders (en er komen er steeds meer) steeds lager is. We zijn niet ver verwijderd van volledige transparantie en kennis is niet langer macht.

Het mannelijke speelt nog steeds stratego terwijl het slagveld onder hun neus wordt verplaatst naar elders. Organisaties zijn te doorzichtig, en de buitenwereld is te complex geworden om te controleren. Centrale sturing vanuit de hooglanden werkt niet meer. En zo maakt het mannelijke de weg vrij voor het vrouwelijke. Het vrouwelijke dat anticipeert en meebeweegt met ontwikkelingen binnen de eigen gelederen en in de steeds veranderende buitenwereld. Dat afweegt hoé de meute in leven te houden. Niet per se door te vechten; misschien wel door over te geven. In elk geval door mee te buigen met gewijzigde omstandigheden en alles en iedereen te benutten om gezond te blijven. Vrouwen hebben niet het lef om grote risico’s te nemen, maar vrouwelijke lef betekent écht kijken en fouten meteen toegeven, zodat er snel geleerd wordt en snel ingespeeld kan worden op nieuwe omstandigheden.

Aldus doe ik een oproep aan het vrouwelijke om de leiding te nemen. Pak de ruimte die er ontstaat! Neem afstand van het standaard plaatje. Het vrouwelijke aan de top? In een vrouwelijke wereld is er misschien helemaal geen top.

Probeer geen vrouwelijk stratego te spelen. Speel je eigen spel.

 

Deze blog bevat ideeën uit het geweldige boek Easycratie van Martijn Aslander en Erwin Witteveen en uit mijn eigen boek de ZIN aan het werk.

Schrijf je hier in als je bericht wilt ontvangen wanneer de volgende ZINblog verschijnt.

Wil je meer ZINblogs lezen? Klik hier.